De juiste woorden voor jouw verhaal

Het strand is de plek waar vriendinnen Trudi van Loon (53) en Wilma Schoonus (63) elkaar treffen als ze willen bijkletsen. Aan zee staan ze letterlijk stil bij wat hen bezighoudt in het leven. ‘We komen hier om uit te waaien en dan gebeurt het’.  

 ‘Ik was 14 toen ik de zee voor het eerst zag’, vertelt Trudi. ‘Iedereen om me heen was er al eens geweest. Maar mijn ouders hadden een boerderij en konden nooit weg. Ik kende zee dus alleen maar van televisie. Ik herinner me nog dat het die dag hartstikke koud was, maar ik wilde per se die zee in. Ik wilde het meemaken. En dat deed ik.  

De zee heeft iets magisch

Sindsdien ga ik altijd naar zee. Dat ruisen van de branding, de wind en de zilte lucht vind ik heerlijk. Het heeft iets magisch. En tegelijkertijd is het letterlijk uitwaaien. Jarenlang deed ik dat met mijn man. Doordeweeks hadden we een drukke winkel en als we samen aan zee waren, hadden we even niks. Zochten samen schelpen en keken in het oneindige.

Ik zie ons nog lopen.

3,5 jaar geleden overleed hij. Nu hij er niet meer is, zeg ik altijd als ik op het strand kom: hé, ik ben er weer. Want degene die er niet meer is, is dan niet meer daar waar hij was, maar altijd waar ik ben. En dat is een geruststellende gedachte.’