De juiste woorden voor jouw verhaal

‘De zee doet me altijd denken aan het leven zelf’, vertelt Wilma Schoonus (63). ‘De zee trekt zich terug en komt weer, hij geeft en hij neemt. Het leven doet dat eigenlijk ook. Elke keer denk je: nou ben ik er… maar nee, dan komt er weer iets anders. Dat ritme gaat op en neer, en ik denk dat dat tot de dood toe door gaat.

De zee is voor mij nostalgie, het herinnert me aan mijn jeugd. Hoe ik als meisje van 10 jaar daar rondhuppelde. Speels, idealistisch. Vanaf dat moment gingen we namelijk elke zomer met mijn 4 broers en 2 zussen en bevriende families 10 dagen naar zee. Wandelen, strandjutten en daarna een ijsje eten. Ik denk daar met een heel warm gevoel aan terug.

Hier kun je alles eruit gooien

Nu ik wat ouder ben, ga ik elk jaar 1 of 2 keer terug, en dat beleef ik steeds heftiger. Maar ja, wat wil je. Inmiddels zit er een hele levensweg tussen dat meisje van 10 en de vrouw die ik nu ben.

Hier aan zee kun je het ventileren, je kunt alles wat je bezighoudt eruit gooien. De zee neemt het mee en geeft er nieuwe energie voor terug. En dat is puur genieten.’